Litchfield Park
Blijf op de hoogte en volg Betty
25 Oktober 2014 | Australië, Darwin
Zo lang mogelijk genieten we deze ochtend, vrijdag 24 oktober, van het ontbijt op de veranda, in the Bush. Hier houden we van!
We realiseren ons dat de reis eigenlijk in 3 grote brokken valt in te delen: eerst hadden we de grotere steden in het zuiden, daarna de absolute outback van de Uluru, Alice Springs en de outback van de 3 parken ten oosten en zuiden van Darwin. Als laatste gaan we nu naar Queensland, de oostkust van Australië. We zijn benieuwd wat we daar gaan beleven.
We rijden van Katherine naar Batchelor. Onderweg drinken we koffie bij een roadhouse. We komen deze dag veel fietsers tegen. We ontmoeten een aantal op het terras. We noemen het moedig dat ze dit doen, bij een temperatuur van 35 graden. Mijn moeder zou zeggen: "is dat wel gezond?" Wij betwijfelen dit ook.
Als we rond 13.00 uur arriveren bij het motel, kunnen we nog niet inchecken. De receptioniste stelt voor dat we "eerst even het park doen". Ze bedoelt het Litchfield Park. We volgen dit advies op. Dat is trouwens best weer een eind rijden, zo'n 40 km. Hier vinden ze dat dichtbij. Het park is vooral bekend om de torenhoge termietenheuvels. Termieten komen vooral voor in tropische en subtropische gebieden. Net als mieren leven ze in kolonies. Er is sprake van een bepaalde orde. Wij, als al een beetje ... oudere mensen, hebben het nog niet zo slecht. Moet je maar eens googlelen op 'termieten'.
We bezoeken de magnetische termietenheuvels. Dat is een heel apart landschap. Het lijkt alsof er allemaal grafzerken staan. Kan je ook ff googlelen. Ze staan allemaal noord-zuid georiënteerd, zodat er op een zo klein mogelijk oppervlakte zonlicht kan schijnen. Prachtig natuurverschijnsel.
So far so good. Daarna gaan we op weg naar de watervallen in het park. Als we aankomen bij de Florence falls, zien we het waarschuwingsbord, waarop staat dat ook dieven dit deel van het park bezoeken. Aangezien wij 1 koffer op de achterbank hebben, maak ik een foto van de waterval en gaan we terug naar het motel.
De rest van de middag kunnen we lekker lezen op ons terras, met uitzicht op een mooi aangelegd park. Bij elke locatie hoort ook een zwembad. Dit is elke dag weer een weldaad!
We realiseren ons dat de reis eigenlijk in 3 grote brokken valt in te delen: eerst hadden we de grotere steden in het zuiden, daarna de absolute outback van de Uluru, Alice Springs en de outback van de 3 parken ten oosten en zuiden van Darwin. Als laatste gaan we nu naar Queensland, de oostkust van Australië. We zijn benieuwd wat we daar gaan beleven.
We rijden van Katherine naar Batchelor. Onderweg drinken we koffie bij een roadhouse. We komen deze dag veel fietsers tegen. We ontmoeten een aantal op het terras. We noemen het moedig dat ze dit doen, bij een temperatuur van 35 graden. Mijn moeder zou zeggen: "is dat wel gezond?" Wij betwijfelen dit ook.
Als we rond 13.00 uur arriveren bij het motel, kunnen we nog niet inchecken. De receptioniste stelt voor dat we "eerst even het park doen". Ze bedoelt het Litchfield Park. We volgen dit advies op. Dat is trouwens best weer een eind rijden, zo'n 40 km. Hier vinden ze dat dichtbij. Het park is vooral bekend om de torenhoge termietenheuvels. Termieten komen vooral voor in tropische en subtropische gebieden. Net als mieren leven ze in kolonies. Er is sprake van een bepaalde orde. Wij, als al een beetje ... oudere mensen, hebben het nog niet zo slecht. Moet je maar eens googlelen op 'termieten'.
We bezoeken de magnetische termietenheuvels. Dat is een heel apart landschap. Het lijkt alsof er allemaal grafzerken staan. Kan je ook ff googlelen. Ze staan allemaal noord-zuid georiënteerd, zodat er op een zo klein mogelijk oppervlakte zonlicht kan schijnen. Prachtig natuurverschijnsel.
So far so good. Daarna gaan we op weg naar de watervallen in het park. Als we aankomen bij de Florence falls, zien we het waarschuwingsbord, waarop staat dat ook dieven dit deel van het park bezoeken. Aangezien wij 1 koffer op de achterbank hebben, maak ik een foto van de waterval en gaan we terug naar het motel.
De rest van de middag kunnen we lekker lezen op ons terras, met uitzicht op een mooi aangelegd park. Bij elke locatie hoort ook een zwembad. Dit is elke dag weer een weldaad!
-
25 Oktober 2014 - 14:40
(Arnold) En Martha:
Misschien moeten wij ook maar iets eusocialer worden.....
Moeder ontvangt je verslag wekelijks hoor! (Ze kijkt er steeds verlangend naar uit en geniet er erg van)
Reageer op dit reisverslag
Je kunt nu ook Smileys gebruiken. Via de toolbar, toetsenbord of door eerst : te typen en dan een woord bijvoorbeeld :smiley
